Στη δημοσιοϋπαλληλική μου καριέρα (ναι, κοπρίτης υπήρξα, όπως διαβεβαιώνει ο καθ' ύλην αρμόδιος, ο κατά πάντα και διά πάντα απροσμέτρητος, ο κατ' ευφημισμόν Πάγκαλος) κάποτε βρέθηκε απέναντί μου, πολέμιος των θέσεων της υπ' εμέ υπηρεσίας εννοώ, ένας μάλλον επιπόλαιος δικηγόρος, ο οποίος συνήθιζε, αν δεν αρεσκόταν, πολλές φορές να παρερμηνεύει κάποια φράση μου, να την τοποθετεί με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω και να την χρησιμοποιεί σαν ίνδαλμα για να αναπτύξει γύρω απ' αυτό έναν εκ κατασκευής σαθρό φιλιππικό (πολυσέλιδο, τρομάρα του), δομημένον πάνω σ' αυτή την εσφαλμένη βάση, πάνω σ' αυτό το τάχα εύρημά του, γι' αυτό καταδικασμένον να κονιορτοποιηθεί, με μόνη την αποκάλυψη της —σκόπιμης ή μη, δεν το εξετάζω— λαθροχειρίας του ή, έστω, της αστοχίας του. Αυτό θυμήθηκα ακούγοντας έναν άλλο φιλιππικό, ενάντια στο ΚΚΕ, από τον κύριο Τράγκα, έναν… τραγκικό φιλιππικό («τράγκικ!» φαντάζομαι θ' αναφωνούσε η συμπαθής Τασούλα της δημοφιλούς διαφήμισης). Τον βρήκα στο άρθρο «Ένας όψιμος αριστερός με το όνομα Γιώργος Τράγκας» του ιστολογίου ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ. Το γιατί, ιδού:
Παραθέτει ο τραγκικός δημοσιογράφος —τόσο του κόβει ή τόσο νομίζει ότι μας κόβει— αυτούσια τη φωνή της Γ.Γ. του ΚΚΕ να δηλώνει (απομαγνητοφώνηση από μένα):
Οποιαδήποτε κυβέρνηση σχηματιστεί, λόγου χάρη μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση, το μόνο που θα πετύχει είναι να σπείρει την απογοήτευση και τον θυμό στον λαό. Ούτε μήνα δεν θα κρατήσουν οι χοροί από τη νίκη της· θα ξεσκεπαστεί! Γι' αυτό και το ΚΚΕ θα είναι απέναντί της. Αυτό το ΚΚΕ χρειάζεται ο λαός.
