Ουκ εα με καθεύδειν το του Νετανιάχου αποτρόπαιον

Αγαπητοί μου αναγνώστες, προσπάθησα χτες να γράψω ένα κείμενο με ευχές για τον καινούργιο χρόνο, αλλά στάθηκε αδύνατο και, τελικά, προέκυψε το ακόλουθο ποίημα. Ο λόγος μαρτυρείται από τον τίτλο. Τίποτε άλλο, το ποίημα λέει ό,τι έχω να πω.

 Πρωτοχρονιά 2024

Αχ! Τι γιορτές κι οι φετινές!

Ας μην ερχόντανε ποτές!

Γεμάτες θρήνους κι οδυρμούς,

παιδιά να χάνουνε γονιούς,

γονείς να χάνουνε παιδιά,

μες στου πολέμου τη φωτιά…

Συντρίμμια γύρω μάς κοιτούν,

συντρίμμια να μας καταπιούν,

συντρίμμια όλο μας το βιος,

συντρίμμια κρύψανε το φως…

Θεός ποιος τώρα κυβερνά;

Θεός με τόσην απονιά…

Στην Παλαιστίνη κατοικώ

στο δύσκολον αυτό καιρό

χωρίς φαΐ, χωρίς νερό,

χωρίς γωνιά για να σταθώ·

μηδέ και χώμα δεν πατώ,

συντρίμμια κρύψανε κι αυτό.

Οι κυβερνήτες μας κουφοί

κι οι διανοούμενοι ταγοί

στο σύστημα π’ υπηρετούν,

φωνή λαού δεν την ακούν.

Αντάμα κι οι Οργανισμοί,

κι αυτοί χωρίς φωνή κι ισχύ.

Και η γενοκτονία κει,

πάν’ στη μαρτυρική τη γη,

και ο χορός καλά κρατεί

για των εμπόρων το φαΐ.

Αλί στο δύστυχο λαό,

που περιμένει λυτρωμό.

Στο κλίμα αυτό το ζοφερό

πού νά βρω ευχές για να σας πω;

Αυτό μονάχα θα ευχηθώ,

μαζί σας να αξιωθώ

το δίκιο και τη λευτεριά

να δούμε σ’ όλο το ντουνιά.

Χωρίς αυτό, δεν ωφελεί

άλλη ευχή κανείς να πει,

κι όποιος μ’ εμέ δεν συμφωνεί,

ο πόλεμος σαν τον εβρεί,

‒στον δρόμο είναι, καρτερεί‒

αυτά που είπαμ’ ας σκεφτεί…

Σημείωση: "Ουκ εά με καθεύδειν το του Μιλτιάδου τρόπαιον" (δηλαδή: Δεν με αφήνει να κοιμηθώ [να μείνω ήσυχος] το τρόπαιο του Μιλτιάδη) είναι μια φράση που αποδίδεται στον Θεμιστοκλή και αναφέρεται στην περιφανή νίκη του Μιλτιάδη κατά των Περσών στον Μαραθώνα. Η φράση αυτή υποδηλώνει τον ζήλο του Θεμιστοκλή να φτάσει τη δόξα του Μιλτιάδη, πράγμα που τον οδήγησε, κατά τον Πλούταρχο, σε αλλαγή της στάσης και της συμπεριφοράς του. Τελικά και ο Θεμιστοκλής στέφθηκε με το τρόπαιο της νίκης στη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Βέβαια, το "επίτευγμα" του Νετανιάχου είναι αποτρόπαιο, δεν είναι τρόπαιο. Γι' αυτό δεν καλεί προς μίμηση αλλά προς αποφυγή, καταδίκη, εναντίωση, δράση αποτροπής τέτοιων εγκλημάτων.

Δι' ευχών

Ας αποχαιρετίσουμε λοιπόν τον χρόνο που φεύγει με ευχές, όπως συνηθίζεται, αλλά με ευχές που δεν συνηθίζονται:

«Άντε, και του χρόνου σπίτι μας!» (μην μας το πάρουν οι κομμουνιστές τραπεζίτες).

Αυτή είναι βεβαίως ευχή… αμυντικού χαρακτήρα. Αλλά, επειδή η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, ας τη διατυπώσουμε στην επιθετική της εκδοχή:

«Άντε, και του χρόνου σπίτι τους!» (το πολιτικό προσωπικό των τραπεζιτών).

Όπου «τραπεζίτης», καλοί μου αναγνώστες, κατά σχήμα συνεκδοχικό νοείται κάθε εκπρόσωπος του μεγάλου κεφαλαίου, ο κεφαλαιοκράτης, ο κοινώς λεγόμενος καπιταλιστής (καπιταληστής) ή, επί το λαϊκότερο, καπιτάλας (για να θυμίζει την κουτάλα των αχόρταγων).

Αλλά κι επειδή με τις ευχές και τα ευχέλαια δεν βγαίνει τίποτα, ας δεσμευτούμε ότι

Εμείς με τη δράση μας θα στείλουμε τους εκμεταλλευτές μας στο σπίτι τους.

"с новым годом!", δηλαδή "Καλή Χρονιά!", γράφει η ευχετήρια κάρτα από τη Σοβιετική Ένωση

Έτσι η χρονιά που ανατέλλει θα είναι καλή!

Αθλιότητα: «Καπνιστός πιλότος»!...

Μπαρ στο Κίεβο αναπαριστά στην πίστα την εκτέλεση του Ρώσου πιλότου ως μέρος θεματικού πάρτι "Πισώπλατη Μαχαιριά" (ΒΙΝΤΕΟ)

Αναδημοσίευση από rt.com - Χρόνος δημοσίευσης: 11 Ιαν. 2016 05:51

Ένα θεματικό πάρτι σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στο Κίεβο εγκωμίασε την κατάρριψη από την Τουρκία του ρωσικού τζετ κοντά στη συριακή μεθόριο. Στους προσκαλεσμένους της εκδήλωσης προσφέρθηκε σνακ «καπνιστός πιλότος» και το θέαμα μιας εικονικής εκτέλεσης υπό τη συνοδεία μελωδιών που χρησιμοποιούνται στα προπαγανδιστικά βίντεο του Ισλαμικού Κράτους.

Καθώς η Ουκρανία με τον ερχομό του νέου έτους βρέθηκε ένα βήμα πιο κοντά στην αδυναμία εκπλήρωσης των οικονομικών της υποχρεώσεων, και με δυσοίωνες προοπτικές για το μέλλον, οι διοργανωτές της εορταστικής εκδήλωσης βρήκαν λόγο για να πανηγυρίσουν.

2012…

Καθώς η πλουτοκρατία, αυτή που με την ψήφο μας επιλέξαμε να μας κυβερνάει, επιφυλάσσει για μας τους εργαζόμενους μια καινούργια χρονιά, το 2012 που ανατέλλει σε λίγες ώρες, πιο αποτρόπαιη και εφιαλτική από αυτή που φεύγει, ας μου επιτρέψετε αυτές να είναι οι ευχές μου για τη φετινή Πρωτοχρονιά, αλλά μην προσδώσετε σας παρακαλώ καμία μεταφυσική δύναμη σ' αυτές, γιατί, άλλωστε, καμία ευχή δεν έχει τέτοια δύναμη. Δείτε τις σαν πόθους και επιθυμίες —που απαιτούν τη δική μας αγωνιστική στάση για να γίνουν πραγματικότητα:

Είθε ο κόσμος να καταλάβει ότι με την ψήφο του γίνονται όσα γίνονται από τους Παπαδημίους μας!

Είθε ο κόσμος να καταλάβει ποια πρέπει να είναι η ψήφος του, η ψήφος που εξυπηρετεί το ταξικό του συμφέρον!

Και, κυρίως, είθε ο κόσμος να καταλάβει ότι (κι) από την ψήφο του πιο πολλή σημασία έχει η στάση του και η δράση του!

Είθε ο κόσμος να καταλάβει ότι ο καπιταλισμός ανθρώπινος δεν γίνεται, δεν διορθώνεται, μονάχα ανατρέπεται —για να δούμε άσπρη μέρα!

Είθε η αυγή του καινούργιου χρόνου να μας φέρει τη νίκη των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας και είθε αυτή η νίκη να είναι η απαρχή του τέλους της δυναστείας της πλουτοκρατίας!

Αγαπητοί μου αναγνώστες, σας επαναλαμβάνω, μην προσάψετε καμία μεταφυσική διάσταση στις ευχές μου· τέτοια διάσταση πού υπάρχει άραγε, για να πούμε ότι μπορεί να υπάρξει στις ευχές; Αν ήταν ν' αλλάζουν έτσι τα πράγματα, κάπου τόσους αιώνες θα μας είχαν φανεί χρήσιμοι κι οι θεούληδες (αυτοί που στέκονται απέναντί μας σαν σκιάχτρα κι αφέντη έχουν φάτσα, όπως λέει κι ο ποιητής). Οι ευχές μπορούν να γίνουν πραγματικότητα με το χέρι των ανθρώπων κι όχι των θεών. Μ' αυτό το πνεύμα τις διατυπώνω και μ' αυτό το πνεύμα σας εύχομαι:

Αίσιο, ευτυχισμένο κι ανατρεπτικό το 2012! Να είστε γεροί και δυνατοί να το χαρείτε έτσι!

Κι εφέτος η Πρωτοχρονιά…

Πρωτοχρονιά του 1956. Ο Φώτης Αγγουλές, αυτός ο πηγαίος λαϊκός ποιητής, ο συνειδητοποιημένος προλετάριος, ο συνεπής επαναστάτης, βρίσκεται στη φυλακή, αυτή τη φορά δεσμώτης του μετεμφυλιακού κράτους της μισαλλοδοξίας, όπως χιλιάδες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, κομμουνιστές, αριστεροί, προοδευτικοί. Φυλακισμένος από το 1948, πρόκειται ν' αποφυλακιστεί το 1956, έχοντας εκτίσει τα 2/3 της ποινής του. Προηγουμένως, το 1944, όταν πολεμούσε τον φασισμό μέσα από τις τάξεις του ελληνικού στρατού της Μέσης Ανατολής, είχε γνωρίσει τις "περιποιήσεις" των άγγλων συμμάχων (διάβαζε επίδοξων επικυρίαρχων, διαδόχων του κατακτητή): εξορία, φυλακή, απομόνωση, εκτόπιση. Η ποιητική δημιουργία του Φώτη Αγγουλέ στα χρόνια της φυλακής αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο του έργου που μας κληροδότησε. Ένα από τα ποιήματα της φυλακής είναι κι αυτό που παραθέτω εδώ, το «Πρωτοχρονιά 1956», μελοποιημένο από τον Θωμά Μπακαλάκο (ανήκει στην εξαιρετική συλλογή του «Πορεία στη νύχτα») και ερμηνευμένο από τον Γιώργο Υδραίο. Το ποίημα αυτό στον δίσκο ενοποιήθηκε μ' ένα άλλο ποίημά του της ίδιας περιόδου, το «Μην καρτεράτε», υπό τον ενιαίο τίτλο του δεύτερου αυτού ποιήματος.

Καλή χρονιά για τους εργαζόμενους, κακή για τους κεφαλαιοκράτες!

Αγαπητοί μου, επιτρέψτε μου να αρχίσω έτσι την καινούργια χρονιά, όπως πρέπει· χωρίς τις ευπρεπείς στρογγυλεύσεις των σαλονιών αλλά, αντίθετα, με τις επιθετικές αιχμές των μαχητών. Τούτη, λοιπόν, την ευχή επιθυμώ να σας δώσω και να τη δω να πραγματοποιείται: Αυτή η χρονιά να είναι καλή για μας τους εργαζόμενους, (οπότε και) κακή για τους κεφαλαιοκράτες. Να έχουμε, κατά σειρά σπουδαιότητας, δικαιοσύνη, ευτυχία, υγεία, ευημερία. (Τώρα, αν επιθυμείτε τη σειρά κάπως διαφορετική, δεν θα σας χαλάσω το χατίρι. Εξάλλου εύχομαι να έχουμε και τα τέσσερα αυτά αγαθά, οπότε…). Βέβαια, με τις ευχές μόνο, δεν γίνεται τίποτα, ε; Γι' αυτό, καλή δύναμη για αγώνες!

Και για να σας ανταμείψω, κατά κάποιο τρόπο, για την τιμή που μου κάνετε να διαβάζετε τις ιστογραφές μου, σας χαρίζω τα κάλαντα που έψαλε πριν από 100 ακριβώς χρόνια, στις 2 Ιανουαρίου 1910, ο Κ. Γ. Μακρίδης, ο αυτοαποκαλούμενος Μεφιστοφελής, από το «ΕΜΠΡΟΣ», την εβδομαδιαία εφημερίδα «πολιτικής και φιλολογικής σάτυρας»(sic) της Κωνσταντινούπολης, που εξέδιδε ο ίδιος.