Η Πρωτομαγιά, η κορυφαία γιορτή της εργατικής τάξης, είναι πάντα μια ξεχωριστή μέρα. Η φετινή Πρωτομαγιά, η Πρωτομαγιά του 2012 στην καρδιά της Ελλάδας αποκτά μια μεγαλειώδη διάσταση. Δεν είναι μονάχα το φορτίο των ημερών, ημερών κυοφορίας ενός καλύτερου αύριο, ημερών αγώνων και ελπίδας· είναι κυρίως το γεγονός ότι στην Αττική οι ταξικές δυνάμεις θα γιορτάσουν μαζί με τους Γίγαντες, στην πύλη του εργοστασίου της «Ελληνικής Χαλυβουργίας». Εκεί όπου πάνω από 6 μήνες τώρα πάλλεται η καρδιά της αγωνιζόμενης εργατιάς, εκεί όπου οι σύγχρονοι Γίγαντες, οι απεργοί χαλυβουργοί, παραδίδουν μαθήματα γενναιότητας, αξιοπρέπειας, περηφάνιας, ελευθεροφροσύνης, αλληλεγγύης ταξικής και ήθους. Μαθήματα κόντρα στην υποταγή, τον συμβιβασμό, την παραίτηση, τον ραγιαδισμό, την αναζήτηση ατομικών λύσεων, την ύβρη και την προσβολή. Αυτοί μας δείχνουν τον δρόμο. Στην πραγματικότητα, αυτοί έχουν ήδη αναγορευτεί σε σύμβολα για τους προλετάριους. Από κει και πέρα, «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία». Από κει και πέρα, η ευθύνη των συνειδητοποιημένων πρωτοπόρων να πληροφορήσουν, να πείσουν και να εμπνεύσουν τους συναδέλφους τους. Από κει και πέρα, η προσωπική ευθύνη καθενός…
Σήμερα, σαν αφιέρωμα στη μέρα τιμής των εργατικών αγώνων, παραθέτω ένα άρθρο, ανυπόγραφο, από το φύλλο αρ. 35 της «Πράβντα» της 18ης του Απρίλη (1ης του Μάη) του 1917. Η Ρωσική Επανάσταση βρίσκεται σε εξέλιξη. Έχει ήδη ολοκληρωθεί η φάση της «Επανάστασης του Φλεβάρη», που σήμανε το τέλος του τσαρισμού και, βεβαίως, πρόκειται σε λίγους μήνες, να ξετυλιχτεί η τελική, ας πούμε, φάση της, η «Οκτωβριανή Επανάσταση». Παράλληλα εκτυλίσσεται το δράμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, που είχε αρχίσει το 1914, στον οποίο έχει συρθεί ο ρωσικός λαός από τους ηγέτες του· θα απαγκιστρωθεί απ' αυτόν λίγους μήνες αργότερα, όταν θα έχει καταφέρει να απαγκιστρωθεί από τους δυνάστες του, όταν ο λαός θα έχει πάρει την εξουσία στα χέρια του.
Το βήμα στην «Πράβντα»:
