Όλα τα 'χε η Μαριωρή…

Επειδή είναι αναπόδραστη ανάγκη να πάω (πάλι) για κακούργημα (με το συμπάθιο), δεν έχω χρόνο να γράψω πολλά. Ευτυχώς που στην προσπάθειά μου να μην εγκαταλείψω το ιστολόγιό μου βρέθηκαν αρωγοί δύο γελοιογραφίες μου, που δεν είναι μεν για το πρωτοσέλιδο της επικαιρότητας, αλλά δεν είναι και ανεπίκαιρες. Το κράτος μας, βλέπετε, πάντα συνήθιζε, στο πλαίσιο του σεβασμού προς τον πολίτη (λέμε τώρα…), να παίρνει διάφορα "φιλολαϊκά" ή "εκσυγχρονιστικά" μέτρα, δήθεν για την αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας, για την προστασία του περιβάλλοντος κ.λπ., αλλά στην πραγματικότητα μονάχα για ταμιευτικούς σκοπούς. Πάντα, πόσω μάλλον σήμερα…

Η ώρα της (ορ)γής

Αντιγράφω από τα δύο τελευταία δελτία Τύπου του ελληνικού παραρτήματος του WWF, όπως δημοσιεύονται στον οικείο ιστότοπο www.wwf.gr:

1. Από το δελτίο Τύπου της Τετάρτης 24 Μαρτίου 2010:

Τα εθνικά χρέη των κρατών μελών επισκιάζουν το οικολογικό έλλειμμα της ΕΕ

Η οικονομική ανάκαμψη της Ευρώπης θα σταματήσει πριν καν ξεκινήσει, προειδοποιεί το WWF με αφορμή την Σύνοδο Κορυφής της 25-26ης Μαρτίου κατά την οποία οι συζητήσεις θα επικεντρωθούν στην μακροπρόθεσμη οικονομική στρατηγική «Ευρώπη 2020». Η Στρατηγική (συνέχεια της Στρατηγικής της Λισαβόνας) που αποσκοπεί να οδηγήσει στην ανάκαμψη της Ευρωπαϊκής οικονομίας κατά τα επόμενα 10 χρόνια επισημαίνει την ανάγκη για «έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη». Όμως, στην μορφή που έχει διατυπωθεί αγνοεί την αξία της φύσης και την εξάρτηση της Ευρωπαϊκής οικονομίας από την προστασία και διατήρηση των φυσικών οικοσυστημάτων.

2. Από το δελτίο Τύπου της Δευτέρας 22 Μαρτίου 2010:

Η Ελλάδα στην πρώτη «τριάδα»^[1] για την Ώρα της Γης 2010

Μόλις πέντε μέρες πριν από την Ώρα της Γης 2010 η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη τριάδα μεταξύ των χωρών με τη μεγαλύτερη συμμετοχή στην παγκόσμια αυτή δράση κατά της αλλαγής του κλίματος. Μπορούμε όμως ακόμα καλύτερα! Το Σάββατο 27 Μαρτίου 2010 στις 20:30 το βράδυ σβήνουμε ΟΛΟΙ τα φώτα για μία ώρα και μεταδίδουμε το μήνυμα για την αναγκαιότητα καταπολέμησης της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Αν, τώρα, δείτε αυτή την ώρα της οργής (20:30–21:30), το Σάββατο 27 Μαρτίου, φωτισμένο το σπίτι μου, να ξέρετε, θα είναι από τα λαμπάκια που μου 'χουν ανάψει οι οικολογούντες επαγγελματίες του WWF, μεταξύ άλλων και εξαιτίας της πρεμούρας τους για την (προς όφελος της πλουτοκρατίας) «οικονομική ανάκαμψη της Ευρώπης» μέσω της ευόδωσης της «Στρατηγικής της Λισαβόνας» και της επιτυχίας της «μακροπρόθεσμης οικονομικής στρατηγικής “Ευρώπη 2020”», όπως καταμαρτυρούν τα δικά τους κείμενα —σαν τα παραπάνω. Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί, κι η χαρά δεν την αφήνει…

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

^[1]Άμα βρείτε τι δουλειά έχουν εδώ τα εισαγωγικά, πείτε το και σε μένα, σας παρακαλώ…

Το κακό έγινε, αποτράπηκαν τα… χοιρότερα!

Το περιβάλλον κατέχει εξέχουσα θέση στην ιεραρχία των ζητημάτων που με απασχολούν, χωρίς ωστόσο να απολυτοποιώ τη σημασία του, τη συμβολή του, στη διαμόρφωση της τάξης των πραγμάτων. Σέβομαι, εκτιμώ και συμμερίζομαι, υπό αυτή την οπτική, την ευαισθησία του σημερινού ενεργού πολίτη σε θέματα οικολογίας. Περαιτέρω, πιστεύω ακράδαντα από θέση αρχής στην ανάγκη συλλογικής οργάνωσης και δράσης για την προώθηση ή διεκδίκηση λύσης σε προβλήματα που απασχολούν είτε την ανθρωπότητα είτε κάποια μικρότερη ομάδα ανθρώπων, από το πανανθρώπινο πρόβλημα της εξάλειψης των πολεμικών συγκρούσεων ή το πρόβλημα των ατομικών ελευθεριών μέχρι το πρόβλημα μιας κατηγορίας επαγγελματιών. Η υποβάθμιση του περιβάλλοντος ως συνέπεια των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων αποτελεί σήμερα οικουμενικό πρόβλημα ζωτικής σημασίας για το ίδιο το μέλλον του πλανήτη μας, και το οικολογικό κίνημα ασφαλώς διαδραματίζει καίριο ρόλο στην προστασία του περιβάλλοντος και στη διεκδίκηση καλύτερης ποιότητας ζωής. Το οικολογικό κίνημα, βεβαίως, με τις οικολογικές οργανώσεις που το υπηρετούν· διότι υπάρχουν κι εκείνες οι κατ' επίφαση οικολογικές οργανώσεις, κερδοσκοπικές στην πραγματικότητα, οι οποίες υπό τον ελκυστικό πλην απατηλό του συρμού μανδύα της οικολογίας περί άλλα μεριμνούν και τυρβάζουν [τυρβάζονται κατά Μπαμπινιώτη]. Αυτές οι κατά κανόνα μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ), πλην χρηματοδοτούμενες από τις κυβερνήσεις, είναι το ίδιο κάλπικες με τους κυβερνώντες μας, που κι αυτοί κόπτονται τάχατες για πράσινη ανάπτυξη και πράσινα άλογα [σιγά, σχολαστικοί μου, μην απαρνηθώ τα εκφραστικότατα πράσινα αλογάκια για χάρη του άνοστου πράσσειν άλογα!], αλλά στην πραγματικότητα έχουν αδράξει την ευκαιρία, ποντάροντας στην οικολογική ευαισθησία μας, για να μας δημιουργήσουν σε πρώτη φάση αισθήματα ενοχής, ότι τάχα εμείς φταίμε για τη συντελούμενη οικολογική καταστροφή, ώστε στη συνέχεια να δεχθούμε αγόγγυστα να πληρώσουμε προκειμένου να έχουμε την περιπόθητη αειφόρο ανάπτυξη (και αειφόρα κέρδη οι αεί κερδίζοντες). Μ' αυτά και μ' αυτά, θα φτάσουμε στο σημείο ν' ακούμε για οικολογία και να φτύνουμε τον κόρφο μας (ήδη στη Νέα Ζηλανδία, διάβαζα τις προάλλες, οι πολίτες είναι πολύ δύσπιστοι σε κάθε σχετική αναφορά) και, αντί να δυναμώνουμε το οικολογικό κίνημα, θ' ακούμε για οικολογικές οργανώσεις και θα παίρνουμε δρόμο. Ή μήπως αυτό έχει κιόλας αρχίσει να γίνεται; Χμ! Μάλλον… Μάλιστα, κάποιοι τόσο πολύ τρομάξανε από τις διαμαρτυρίες περιβαλλοντικών οργανώσεων ενάντια στη χρησιμοποίηση γουρουνιών ως πειραματοζώων, ώστε… όπου φύγει φύγει. Τόσο άτακτα δε, που πήραν τα όρη και τα βουνά, και τελικά καταπλακώθηκαν από χιονοστιβάδες! Απίστευτο!

Για του λόγου το ασφαλές, δείτε τη σχετική είδηση στο econews.gr, όπως την έγραψε η Λίντα Σπυρέλη (η επισήμανση με χοντρά γράμματα δική μου):

Ακυρώθηκε πείραμα στην Αυστρία, στο οποίο θα θάβονταν ζωντανά 29 γουρούνια, κάτω από μάζες χιονιού, για να μελετήσουν οι επιστήμονες τις πιθανότητες επιβίωσης των ανθρώπων που καταπλακώθηκαν από χιονοστιβάδες, μετά από διαμαρτυρίες περιβαλλοντικών οργανώσεων, όπως ανακοίνωσε η αστυνομία.